• پیش‌خوان
• بایگانی
• ویژه‌نامه
• انتشارات
• 

  شماره هشت » شعر
 شایا تجلی » یک ترانه » غروب ِ عاشقانه ها

نمی دونم دوست دارم یا نه
نمیدونم این عادته یا عشق
نمی دونم چیکار کنم با تو
نمی دونم چیکار کنم با عشق

تو با منی ، اما نه ا ز دیروز
تو با منی ، اما نه تا فردا
تو با منی ، اما نه با این من
یه روز می ری ، اما نه از حالا

کنارمی ، چقد ازم دوری
کنارتم ، چقد بهت نزدیک
تو آشنا، غریبه ای انگار
ستاره ای ، اما چقد تاریک

برا ی من که عاشقم، خوبی
برای من که ساده ام ، زیبا
برای من که ذره ام ، خورشید
برای من که قطره ام ، دریا

نمی دونم که تا کجا ؟ تا کی؟؟
گلایه رُ باید تحمل کرد
توی کدوم ترانه باید مُرد
تا یک غزل تو چشم تو گل کرد

قفس قفس برای من بالی
نفس نفس برا ی من پرواز
ولی نه با سکوت هر فریاد
ولی نه با گلوی هر آواز

طلوع هر دوست دارم با من
غروبِ عاشقانه ها با تو
یکی میون جاده ها گم شد
نمی دونم که اون منم یا تو؟!؟!؟!