• پیش‌خوان
• بایگانی
• ویژه‌نامه
• انتشارات
• 

  شماره هشت » شعر
 شایا تجلی » یک ترانه » می شنوی که ...

می شنوی که اتفاقی نمی افته، اشتباه شده اینجا هر اشتباهی بی دلیل اتفاق نمی افته
باورت نمیشه دارن دل ِ ما رُ خواب می کنن با قصه ای که هرگز ، گذرش به کلاغ نمی افته

می شنوی که اتفاقی نمی افته
گذر لاله به داغی نمی افته
آسمونا آبی و مزرعه سبزه
هجوم ملخ به باغی نمی افته

وقتی که میون این کوچه ی بن بست چاه می کنیم تا انتها رسیدن غیرممکن ترین خیالاته
ما با اینکه می دونیم ، آخر قصه مرگ می رسه اما هنوز دلامون دلخوش این همه محالاته

می شنوی که اتفاقی نمی افته
گذر لاله به داغی نمی افته
آسمونا آبی و مزرعه سبزه
هجوم ملخ به باغی نمی افته
می شنوی که اتفاقی نمی افته
گذر لاله به داغی نمی افته
آسمونا آبی و مزرعه سبزه
هجوم ملخ به باغی نمی افته

حالا که نمی تونی این همه سنگُ آینه بشکنی پس شیشه ی دلت رُ با دل ِ سنگ آینه ها بشکن
حالا که نمی تونی این همه بغضُ صاعقه بشی دریا ترین غمت رُ مثه یک قطره بی صدا بشکن