آقای حیدرزاده ممنون از توجهتون. در بیرحمی بلافاصله‌ی ما نسبت به حیوانات فرصت چند و چونی در باب هوش‌شان نداریم. حیوانات را می‌کشیم چون می‌دانیم عقوبتی برای‌مان ندارد، از ما نیستند و جامعه تأیید می‌کند.
حکایت چاره‌ای نداشتن هم که روشن است: بسته به این است که ناچاری‌مان را چطور تبیین کنیم. این‌طور همه ناچار به هر جنایتی می‌شوند. ممنون از پی‌گیری دیالوگ

نیما همیشه موضوعاعتی مطرح میکند که حتی اگر دوست هم نداشته باشی ترغیب به ورود به مطلب میشوی .چه برسد به موقعی که موضوعی را مطرح کند که به نوعی دغدغه تو هم باشد.
بسیار خوب از یک ارزش اخلاقی شروع کردی .اینکه نسبت به حیوانات بیرحمی میکنیم. و بعد تعیمیم دادی به انسان کم هوش .
به نظر من چند پرش صورت میگیرد که هیچ دلیلی برای آن وجود ندارد.
اول اینکه آیا مگر ما حیوانات را میکشیم برای اینکه کم هوش تر از ما هستند؟ شکی نیست که این نکته یکی از تفاوتهای ما و حیوانات است( تازه اگر بتوانیم هوش انسان و حیوان را با یکدیگر مقایسه کنیم- اشاره میکنم به این نکته که تفکر در انسان انتزاعی و در حیوان انضمامی است –و این دو از یک سنخ نیستند .) .غیر از آن ما تفاوتهای دیگری هم با حیوانات داریم. لذا اگر در برابر این پرسش قرار بگیریم که چرا حیوان را میکشید و میخورید ولی در مورد انسان این کار را نمیکنید آنگاه میتوانیم هریک از اختلافات بیشمار میان انسان و حیوان را مطرح کنید. و آنگاه برای تشخیص درستی و نادرستی پاسخ چاره ای نخواهد بود غیر از اینکه تک تک موارد اختلاف را تعمیم داده و ببینیم که آیا هم چنان صدق آن به قوت میماند یا خیر. اگر به موردی از اختلاف بر خوردیم که با تعمیم آن به هیچ استثنایی برخورد نکردیم آنگاه میتوانیم ادعا کنیم که آن دلیلی موجه برای علت حیوان کشی و حیوان خوری ماست.
دوم اینکه بر فرض که عواطف رقیق ما از اینکه دست به چنین عملی میزند چندان هم احساس خوشایند نداشته باشد. چاره چیست؟ و تا وقتی چاره ای نیست هم چون خیلی کار های دیگر به رغم نا مطلوب بودن ناگزیر از انجام آن خواهیم بود. مهم اینست که نسبت به آن بی خیال نباشیم. آیا نمیتوان تصور کرد که در آینده برای احتراز از جریخه دار شدن عواطف انسان به مدد اکتشافات علمی بتوانیم در آزمایشگاهها نیاز به پروتئین حیوانی را از طریق تولید مصنوعی فراورده ها تامین کنیم؟
شاید این بحث کمتر از بحثی که نیما مطرح میکند فلسفی باشد اما در هر صورت در چارچوب همان بحث قرار دارد.
سو م اینکه این موضوع به روایت کلان مربوط شده. اما آیا ما یتوانیم در هیچ موردی استدلال بیاوریم و از روایت کلان استفاده نکنیم؟ اگر از نیما بپرسیم که چرا نباید کسانی را که کم هوشند مورد کشتار قرار دهیم چه پاسخی میدهد که به نوعی به روایت کلان باز نگردد.
بحث در باره بقیه مطلب را میگذارم برای اینده اگر فرصتی بود.بدرود