• پیش‌خوان
• بایگانی
• ویژه‌نامه
• انتشارات
• 

  شماره هجده » شعر
 سهند آدم عارف » یک شعر » میم گرگ

میم گرگ:
اینطور که موسیقی قدیم پیگیری شده
فاجعه‌ای عظیم نوشته‌اند
یک کج درخت کنج بلوار از اعماق قرون این را می‌گوید
زخم‌های معدنی عمیقند         بگوید "بارک ا... جابجایی" چه؟
وسعت جابجایی به تیزبینی بعدها توجیه شده    اما
در ناپیدایی سعادت و خوشبختی  سرنگونی هم پیدا نی   اما
فراموش نکنید چه ساخته‌اید
مهار شعله‌های رشد   زحمت دارد
سلامش بگوییم بی‌زحمت پیاده می‌شود
                        از جعفر ِ
خراش اندوخته‌ها در جشن طغیان
ملاحظه را نمی‌فهمند که
طبقه آویزان ساختمان اسبدوانی    ــ کورس پاییزه
هرچه محافظ کاشته بودند           سوخت

این قلب تا ابد در نوسان است حتا اگر تلاش جدیش در راه وقوع آن امید ــ آن مطلقن امید ـــ را ناپدید نموده باشد و نوسان در چشم
و نوسانْ تمثیل در قوم ساختمان‌های لمپن
                          از  ساختمان‌های لمپن ِ مطلقن سوخته ــ مطلقن نارنجی
                                              ـــ نسبتن آویزان
                                              ـــ اکه هی بلاتکلیف

لام عصا:
درخت‌ها  می‌تازند با لهجه‌های غلیظ
اگر پیامبرشان فتوای اعتصاب صادر کرده
ما ذخیره‌ها داریم میوه در مخازن تاریک  وب ــ دول
دقیق نگردید هم می‌یابید
[گمان می‌برید]  نیاکانی داشته‌اید دقیقن مشنگ
لازم است بدانید با  آنکه باغی در بساط نداشته‌اند
آنقدر در ساختن در باغهای سبز ظرافت و سرعت به خرج داده‌اند
تا به شما هم برسد
از ما که گذشت
دست کم شما یاد بگیرید
پس از ساخته شدن
هرگز یادتان نرود
[شما] ساخته بودیدش
یا
[شما] ساخته‌اش بودید

خیابان‌های مچاله روح جاودانه‌ام را
به سگ‌ها نشان می‌دهند و به نوبت به تاریخ می‌روند
موشکی از چند دقیقه‌ای ابدیتم شانس می‌آورد
ابدیتم با مهارت
چند دقیقه جا خالی می‌دهد
و ابدیتم  احساس سعادت و خوشبختی می‌کند یعنی:
ابدیتم:
                           زهی سعادت ـــ
                           زهی خوشبختی ــــ

اگر خیابانی سراغ داشتید که ابتدای سرما بود و سفت می‌گفت "زمستان" محال بود به سراغ  مغاک امیدهایتان  رخنه می‌کردم.
                                                                              الف گاو: