• پیش‌خوان
• بایگانی
• ویژه‌نامه
• انتشارات
• 

  شماره پانزده » جلسات نقد
 نقد کتاب "خودکشی نهنگ‌ها جاده را غرق عرق کرده بود"

دانلود کتاب "خودکشی نهنگ‌ها جاده را غرق عرق کرده بود"

جلسه‌ی نقد کتاب " خودکشی نهنگ‌ها جاده را غرق عرق کرده بود " کتاب شعر فرزانه مرادی، که توسط انتشارات مهرراوش منتشر شده است، روز شنبه ۱۰ آذرماه، در کانون نویسندگان کودک و نوجوان، با صحبت‌ها و نقدهای محمدحسن نجفی، سهند آدم عارف، علی سطوتی قلعه، حجت بداغی، فرهاد اکبرزاده و... برگزار شد. جلسه راس ساعت پنج و نیم با حضور صاحب اثر آغاز شد. مسئول جلسه، آقای مرتضا مرتضایی، و اجرای جلسه بر عهده‌ی سهند عارف بود.

متاسفانه به دلیل ذخیره‌نشدن فایل صوتی این جلسه، به اجبار از حافظه برای مکتوب کردن استفاده کردیم که چیزی شبیه به نقل به مضمون شد. دوستانی که احساس می‌کنند کم و کاستی در گفته‌هایشان دیده می‌شود، می‌توانند با ثبت کامنت در آن پایین در جهت تکمیل‌نمودن گزارش جلسه مارا یاری کنند.

جلسه با صحبت‌های آقای فرهاد اکبرزاده شروع شد که به اعتقاد ایشان نوشته‌های شاعر در این کتاب در حد شیطنت‌هایی کودکانه می‌مانند و این‌طور که بی‌قید نشان می‌دهند، خلاق نیستند. و اینکه ما از این به بعد باید مقابل چنین رویکردهای سهل‌گیرانه و بچه‌گانه‌ای موضع بگیریم که از این فراتر نمی‌روند.

محمدحسن نجفی با پارادوکسیکال خواندن موقعیت زن و نوشتار اضافه کرد که انتظار داشته این شعرها حداقل بتوانند از این خصلت پارادوکسیکال بهره بگیرند و به کاغذ تجاوز کنند که متاسفانه این اتفاق نیفتاده. با آوردن چند مثال از نحوه قرارگیری و استفاده‌ی بی‌جا از افعال، که غیرعامدانه هم بودند، چنین منظور کردند در پایان که در کل کتاب به جز سطرهایی که سطوحی از زبان به کار گرفته شده و به شعر نزدیک می‌شود چیز خاصی در آن‌ها نیست و در کل نمی‌تواند ما را درگیر بکند.

سهند آدم عارف، تخیل موجود در بعضی اشعار را واجد اروتیسمی مازوخیستیک دانست و اضافه کرد که این رویکردی‌ست که خود شاعر برگزیده و نیازی هم به این نیست که هیستریک بشویم یا به عنوان یک مجرم به شاعر نگاه بکنیم -یا بخواهیم او را به یک سیستم اردوگاهی بفرستیم -مثلن گوانتانامو- تنها کافیست از تک‌تک چنین نگاه‌ها و رویکردهایی در همان نقاط استقرارشان حفاظت بشود- پوشش‌دادن و زیر بال و پر گرفتن، این‌جا لازم است.

در ادامه دیالوگ‌هایی بین حجت بداغی، فرهاد اکبرزاده، علی سطوتی قلعه و سهند آدم عارف برقرار شد که در پایان گویی حرف همگی درست به‌نظر می‌رسید!![?]

حجت بداغی عقیده داشت تساهل مورد اشاره‌ی سهند آدم عارف باید با تسامح مورد اشاره‌ی دوستان دیگر همراه باشد و نمی‌شود یکی بدون دیگری.

سهند آدم عارف