• پیش‌خوان
• بایگانی
• ویژه‌نامه
• انتشارات
• 

  شماره پانزده » یادداشت و خبر
 حافظ موسوی » زن، تاریکی، کلمات

کتاب: زن، تاریکی، کلمات
حافظ موسوی
مجموعه شعر
انتشارات آهنگی دیگر
شمارگان: ۱۱۰۰ جلد
چاپ اول: ۱۳۸۵

چند شعر از این مجموعه:

۱- کلمات
(در آغاز کلمه بود)

جمع می‌کنم
مثل گلوله کاموا
و پرت می‌کنم به صورت تاریکی

حق با شماست
اعتماد نباید کرد

همیشه در این کلمات چیزی هست
که ما را به اشتباه می‌اندازد
همیشه در ما چیزی هست
که اشتباه آن را می‌سازد

۲- گلوله کاموا(داستان علمی تخیلی)

مرد به گلدانش آب می‌دهد
آنقدر که گل‌های صورتی
بزرگ و بزرگ‌تر می‌شوند
گلدان منفجر می‌شود
و مرد را
با همان مهتابی و پلکان چوبی و دمپایی‌های پلاستیکی
پرت می‌کند به آن سر دنیا

مرد مثل یک گلوله کاموا
پیش پای زن می‌افتد

۳- جدول، کاموا
(فیلمنامه)

سکانس اول، رنگی:
مرد دست‌های زن را
در دست می‌گیرد
نوازش‌شان می‌کند
سکانس دوم، سیاه و سفید:
زن را به خدمت عیسی مسیح می‌آورند
سکانس سوم، رنگی:
زن مرد را در آغوش می‌کشد
سکانس چهارم، سیاه و سفید:
مسیح دنبال چوبی می‌گردد
تا روی زمین خط بکشد
سکانس پنجم، رنگی:
مرد جدول حل می‌کند
زن کاموا می‌بافد
سکانس ششم، سیاه و سفید:
مسیح هنوز دنبال ِ چوب می‌گردد
سکانس هفتم، رنگی:
مرد گلوله کاموا را
از دست زن می‌گیرد
و پرت می‌کند به صورت تاریکی
سکانس هشتم، رنگی:
زن در تاریکی دنبال گلوله کاموایش می‌گردد

۴- تاریکی

همیشه کسی در تاریکی هست که ما را به وحشت می‌اندازد
همیشه کسی در تاریکی هست که خودش را هم از وحشت می‌لرزد
همیشه کسی در تاریکی هست که گلوله‌های ما با صورتش برخورد می‌کند
همیشه کسی در تاریکی هست که گلوله‌هایش را به سمت ما شلیک می‌کند
شلیک‌کننده وقتی شلیک می‌کند شادمان است
شلیک کننده وقتی شلیک می‌کند غمگین است

۵- سردخانه
(نمایش در یک پرده)

مرد، روی تخت، در حال احتضار
زن بالای سر او ایستاده است

مرد: چه‌طور است به بچه‌ها زنگ بزنی
آن‌ها باید خودشان را به موقع برسانند
پیش از آن‌که در سردخانه حوصله‌ام سر برود
می‌خواهم به گرمای زمین برگردم
و مثل قطره آبی
در شکمش بخار شوم

زن: هوای ِ بیرون سرد است
آب دادن به گلدان‌ها
بماند برای بعد...