• پیش‌خوان
• بایگانی
• ویژه‌نامه
• انتشارات
• 

  شماره چهارده » داستان
 سارا سعیدی » یک داستان » دستی ازتان که توی کادر است را بکشید طرفِ خودِتان

دستی ازتان که توی کادر است را بکشید طرفِ خودِتان
با این‌همه باز هم معلوم نیست کدام‌یکی از ماییم: پایی که زنبیل رو بهش تکیه دادن/
عکس بازویی دور حلقه چوبی زنجیر محکم شده روی دوش ناشناس زن جالب است! پس شما آدم جالب ندیدی...
دیروز دیروقت می‌گفت یک‌بار دیگه هم اینو گفت: اما یک‌بار دیگه گفت: منظورت اینه که شما خیلی آدم جالب دیدی؟ یا چون شما آدم پر فک و فامیلی هستی.
بعله -
ــــــــــــــــــــ
ما با اونا توی اردوگاه‌های علمی آشنا شدیم اغلب زیاد نمی‌مونن یا شاید هم بمونن ما قبل از اونا رفته بودیم و باز آشناهایی دیگه می‌آن که اونا هم زودتر از آشناهای اولیه می‌رن قبل از ما و بعدی دیده نشده حتی یکبار بیشتر از این تعریف کردی/
جالبه: دختر ۵ ساله‌ای که از وسط خیابان دیده نشده به کدام طرف می‌آمده آن طرف نقاشی‌هایی کشیده از پسرهای کچلی که دقیقاً معلوم نبود به‌هرحال جاهایی از نقاشی هم بود که همینطوریه ـ هنر جالبی داره عکاسی.
چون پسرهای کچل معمولاً دوست دارن آوازهایی بخونن که زیاد توی چشم نباشه یادمه/
ولی من تابحال فکر می‌کردم که اون چیزهایی در مورد والدینش می‌خونه که چقدر اونارو دوست داره
همراه با یک تکنواز ویلن اون دستاشو به سمت بالا و پایین کنار می‌کشه. سرهای سفید نقاشی شده‌ای که دقیقاً محو شدن
اونا توی مهد کودکشان زیاد نمی‌مونن دوستاشون رو یادشون می‌آد که با هم چه کارهایی می‌کنن.
من اسم این موسیقی رو می‌ذارم سفید.
اوه چه انتخاب جالبی چه اسم جالب از این جالب‌تر شدنیه فراموش نشود توسط تاریخی که آدمها به یاد دارندی.