• پیش‌خوان
• بایگانی
• ویژه‌نامه
• انتشارات
• 

  شماره نه » یادداشت و خبر
 شایا تجلی » چهارعروسک‌ولگرد

شایا تجلی
چاپ اول : ۱۳۸۵
شمارگان : ۲۰۰۰
ناشر : انتشارات اسوه
قیمت : ۱۳۰۰
مجموعه ترانه

چند اثر از این مجموعه :

چارشنبه چار عروسک ِ ولگرد ، چار جفت کفش ِ پاپتی
چارشنبه چار موزه‌ی خالی ، چار عکس ِ زشت ِ لعنتی

لحظه‌های بی‌ترانه‌ی مطرود ، بغض‌های سخت ِ آهنی
کوچه‌های بی‌ترنم خاموش ، سایه‌های شوم ِ دشمنی

چارشنبه چار عدالت ِ مصلوب ، در حریق ِ امن ِ معجزه
چارشنبه چار دختر ِ زخمی ، مکزیک و سیتی مبارزه

قرن ِ انتقال ِ مُهلک ِ ویروس ، میهمان و ایدز و میزبان
ناگزیر ِ تازیانه‌ی اجبار ، جامعه ، بشر ، فدای نان

عصر وحشت و شکنجه و عصیان ، کوچه‌های رو به وسوسه
شهر خالی از درخت و کبوتر ، ضربه‌ی تبر و ... یک دو سه

***

من یه تاجرم که دزدی همه‌ی هستی شو برده
چوپونی که یه شبی گرگ ، همه‌ی گله شو خورده

دیگه هیچ چیزی نمونده ، واسه من برای ِ باختن
راهزنای این زمونه ، بدجوری کارَمو ساختن

آخر ِ قصه همین جاست ، قصه‌ای که راست ِ راسته
قصه‌ی کسی که هر شب ، از خدا مرگشو خواسته

مقصد ِ قلب ِ من اینبار ، سمت ِ سربی ِ فشنگه
مقصد ِ آهوی تنها ، ایندفه خود ِ پلنگه

آسمون چه فایده داره ، وقتی بالت ُ شکستن
آزادی چه معنی می‌ده ، وقتی که دستات ُ بستن

من و تو ، تُو این زمونه ، می‌دونی که ما نمی‌شیم
اینجوری که ما مریضیم ، تا ابد دوا نمی‌شیم

واسه‌ی نفس کشیدن ، مالیات می‌گیرن از ما
معلوم ِ از رنگ ِ امروز ، که دیگه چه رنگ ِ فردا

خیلی بد می‌گذره لحظه ، اینجا هر ثانیه ساله
اینجا هر دقیقه قرنه ، اینجا خوشبختی محاله

دلت ُ می‌دن به خنجر ، سرت ُ می‌دن به جلاد
اگه خواستی زنده باشی ، مرگ ِ موش بده به فریاد

***

ای گل ِ شمعدونی ِ من
نمونی پشت ِ پنجره
مبادا که دزدک ِ باد
برگات ُ برداره بره

حالا که پاییز اومده
تُو باغچه‌مون لونه کنه
نذار که این هوای سرد
توی دلت خونه کنه

نذار که دستای خزون
خط بکشه رو تن ِ برگ
نذار غرور ِ سبز ِ تو
زخمی بشه زیر ِ تگرگ

ای گل شمعدونی ِ من
صفای این خونه تویی
عطر ِ خوش ِ همیشه‌ی
هوای این خونه تویی

بشین کنار ِ پنجره
چشم ِ زمستون ببینه
نذاشتی کابوس ِ خزون
بیاد رو برگات بشینه

نزار ببینه عطر ِ تو
توی هوای خونه هست
شکوه ِ سرسبزی ِ تو
هنوز صفای خونه هست

خورشید خانوم که پا بشه
بهار که از راه برسه
پنجره‌ها که وا بشه
نسیم به اینجا برسه

خودش میاد دنبال تو
باز می‌ری پشت ِ پنجره
تموم ِ این تنهاییات
یه باره از یادت می‌ره

***