• پیش‌خوان
• بایگانی
• ویژه‌نامه
• انتشارات
• 

  نشست ع » شماره نوزده » یادداشت و خبر
 ع چهارم

چهارمین نشست شعر، داستان و نقد ادبی "ع"
روز یکشنبه ۲۴ مرداد ماه ۱۳۸۹ راس ساعت ۵/۵ بعد از ظهر برگزار شد.

در ابتدای این نشست و پس از کمی گپ و گفت غیر رسمی، روجا احمدی چند شعر و داستان کوتاه از میان آثارش خواند، امیر قاضی‌پور درباره‌ی یکی از داستان‌های روجا احمدی معتقد بود حالت‌های آوایی‌اش شبیه شینمای عبدالرضایی بود و چند مثال از سینمای مدرن زد! و در ادامه گفت اینکه در داستان آواسازی شود می‌تواند خیلی جالب باشد.
پس از امیر قاضی‌پور فریبا ابراهیم‌خواه در موافقت با آثار روجا احمدی سخن گفت.
خود روجا احمدی گفت اگر آثارش را خود خواننده از روی نوشته بخواند هم می‌تواند جذابیت داشته باشد. و در این باره دیالوگ‌هایی برقرار شد.

بعد مونا طالشی دو شعر بلند و سه شعر کوتاه خواند و روجا احمدی از یکی از شعرهای کوتاه گفت که خوشش آمده. فریبا ابراهیم‌خواه درباره‌ی موتیف شال‌گردن در یکی از شعرهای بلند مونا طالشی صحبت کرد و امیر قاضی‌پور هم درباره لحن شعر و لحن خواندن مونا طالشی مطالبی را گفت.

سپس فریبا ابراهیم‌خواه یک شعر و یک مقاله درباره‌ی سینمای فارسی پیش از انقلاب خواند. روجا احمدی به کلمه عقده در این مقاله به گفته خودش از نظر علمی نقد داشت. سهند آدم عارف هم کمی در راستای این مقاله درباره‌ی امت و ملت و دولت سخن گفت.

بعد از این‌ها محمد فراهانی داستان کوتاه "اشتراک ۲۲۱۲" را خواند. از این داستان استقبال شد. روجا احمدی درباره مساله‌ی هویت در این داستان و اینکه مهم است گفت و نوستالژی را برای جنگ با مدرنیته لازم ندانست.
 سهند آدم عارف این داستان را تنها یک توصیف از فضاهای مدرن دانست و تقابل با مدرنیته را صرفا ً نگرش پاستورال ندانست و کمی هم درباره‌ی مهارت در یک بازی حرف زد. امیر قاضی‌پور هم در موافقت با چنین فضاهای داستانی و جذابیت آن‌ها گفت.

پس از فراهانی امیر قاضی‌پور چند شعر خواند. فریبا ابراهیم‌خواه توجهش به استفاده‌ی ناخوداگاه از رنگ‌های ارغوانی و آبی و ارتباط این‌ها با شاتوت که نام یکی از شعرها بود جلب شد و امیر قاضی‌پور گفت که از شاتوت و رنگ‌های ارغوانی و آبی خوشش می‌آید.
مونا طالشی هم از یکی از شعرهای قاضی‌پور خوشش آمد و گفت که فضای آن با دیگر شعرهایی که امیر خواند فرق داشت. محمد فراهانی هم گفت انگار در شعر امیر قاضی‌پور سطرها روی هم بُر می‌خورند و اینکه فضاهای چند ذهنیتی دارد شعر امیر قاضی‌پور. سهند آدم عارف هم گفت که از فضای شعری امیر قاضی‌پور حظ می‌برد.

 در پایان هم سهند آدم عارف یک شعر بلند خواند که همه خوششان آمد و جلسه با پذیرایی به پایان رسید.

سهند آدم عارف