چرا منتشر میکنیم؟ یا میکنم؟ شاید به خاطر ارضاء نیازهای درونی! شاید هم بعد بیرونی دارد و وظیفه میبینیم تا ارضاء کنیم! اما این بازی هم دیگر مشتری ندارد. ما مینویسیم تا شاهد سکوت پرمعنیتری باشیم. مینویسیم تا سرکوب کنیم و مینویسیم تا بهانهای باشیم برای دیدن خود در خواست دیگری. چطور میشود از این نمایش در صحنه گریخت؟ آیا پیشاپیش لفظ بازی ما را به پا نداشته تا از خواست بیطرفی سخن بگوییم که نیست. یک خواست دست پاکانه که نه سهمی میخواهد و نه ادعایی دارد؟ این دیگر انتهای اهانت به شعور مخاطب است. ما هستیم حرفهایی داریم و بر خواست خود آگاهیم. این صادقانهترین شکل بازیست. هر چند که به مذاق برخی خوش نیاید.
بازخورد
نظر شما قبل از انتشار مرور میشود!
تعداد نظرات: 0
نوشتههای مرتبط:
- فرهاد اکبرزاده » ویژهنامه » به مرگ که در آغوشش مرد
- جلسهی نقد کتاب «این فرمون دست کیه؟»
- گفتگوی «فرهاد اکبرزاده» و «مرتضا پورحاجی» پیرامون داستانهای «بهرام صادقی» (۲)
- گفتگوی «فرهاد اکبرزاده» و «مرتضا پورحاجی» پیرامون داستانهای «بهرام صادقی» (۱)
- نقد کتاب «چرا من اینقدر تند مینویسم؟»
- رمان «این فرمون دست کیه؟»، فرهاد اکبرزاده منتشر شد
- نقد کتاب «پا»
- فرهاد اکبرزاده » ویژهنامه » حرفزدن با چاه
- گفتوگوی فرهاد اکبرزاده با محمد آزرم
- گزارش جلسهی نقد کتاب «عقب مانده» در گرگان
- فرهاد اکبرزاده» ویژهنامه » "ایدههای لهجهدار"
- مصاحبهی «فرهاد اکبرزاده» با «پگاه احمدی»
- فرهاد اکبرزاده » مروری بر: جریانات بزرگ در عرفان یهود
- تاریخنگری در نظریههای ادبی امروز
- نقد کتاب "ناتمام من"
- نقد کتاب "راست میگفت..."
- فرهاد اکبرزاده » ویژهنامه » «گزارش اقلیت»
- نقد کتاب "خودکشی نهنگها جاده را غرق عرق کرده بود"
- فرهاد اکبرزاده » شیوع
- نقد کتاب "کتاب سفید"
- فرهاد اکبرزاده » حاشیه ای بر: چاه بابل نوشته ی رضا قاسمی
تمام حقوق سایت عروض طبق " قانون كپی رایت " برای نگارندگان آن محفوظ است.
Copyright © 2006-2012 Arooz.com & Design by Farahany