• پیش‌خوان
• بایگانی
• ویژه‌نامه
• انتشارات
• 

  شماره هفده » شعر
 امیر قاضی‌پور » یک شعر » فاصله‌های فراری به سمت خود

                                    فاصله‌های فراری به سمت خود

پنجه
پایین صفحه
پیشانی‌ام
پوست من
چند چین از پیشانی
سطح
معمول  / اگر نویسنده در چیزی است
فاصله‌های فراری به سمت خود
آهسته جایی افتاد
حالای من - چیزی - خود من است
از مناظرشان، حتا می‌توانست
بسته شود نام
هردریچه که      وقتی هست
جلو در گام
در دل، میانه                       من چیزی می‌اندازم
باروت - اسمی
صاحب نام                         به عنوان یک خود
مردمی مثل روز، مثل ظهره                سو
انگشت بالا می‌برم
ادامه‌ی خود
مثل اهتزاز چیری که افتاده است