• پیش‌خوان
• بایگانی
• ویژه‌نامه
• انتشارات
• 

  شماره هفده » شعر
 سارا میرابی » شش شعر » سیاه‌پوست

۱)
سیاه‌پوست
شاید سفیدپوستی‌ست
که رنگ‌ها را نمی‌شناسد.

۲)
متمرکز می‌شوم
آنچه باید رو به رویم باشد
از پشت
به سرم می‌کوبد

۳)
پارس نکنید
بوی تعفن نادانی
از بزاق
از لای دندان‌های نیش
زخم‌های تنم می‌سوزد
اینجا کسی در تفکر خویش
کرم کرده است.

۴)
هجوم مگس‌ها
از جسد گندیده
بوی باد را تغییر می‌دهد
این مغز متعفن متلاشی زاده شد
من
با ضربه‌ی شدیدی به دنیا پرت شدم.

۵)
هی خط سفید
در نقطه‌ی سیاه
دایره‌های حلقوی سیگار
آمیزش دست و لب و سیگار

۶)
شبیه شب روشن
به زور روز تاریک
سیاهی درونم را
پوست سفیدی پوشاند
تا قانون علیت به اثبات برسد
همیشه چیزی برای مخفی کردن وجود دارد.