• پیش‌خوان
• بایگانی
• ویژه‌نامه
• انتشارات
• 

  شماره هفده » شعر
 احمد خادم‌پر » دو شعر » دست‌هایت+م

۱)
دست‌هایت+م
دست‌هایم بیمار دست‌هایت هستند
دست‌هایم مجنون ِ دست‌هایت...
دست‌هایم کف ِ دست‌هایت هستند
دست‌هایم دردناک دست‌هایت هستند
رنگ دست‌هایت
ربطی به هیچ کجای زمان هستند
نمی‌نویسم
رفتند
می‌نویسم آمدند ... می‌نویسم ... می‌نویسم ...

۲)
نامت را می‌شیارم
روی خاک، روی شن‌ها
با سرانگشت‌های خسته‌ام
با دستان ِ خسته‌ام
موهایت را در باد می‌شیارم
و تو انگار مرا مبهوت ِ خویش
انگار مرا به جا نمی‌آوری
به جا بیاور مسافتی را که
شیار می‌اندازد روی شن‌های ساحل
به قامت ِ بودنم
در آن لی‌لی‌بازی می‌کند
کودکی ِ دلاورم
قلب خویش را
پیش ِ پاهایمان
انداخته است.