• پیش‌خوان
• بایگانی
• ویژه‌نامه
• انتشارات
• 

  شماره شانزده » شعر
 سهند آدم عارف » یک شعر » پند:

پند:
درهای صورتم قفل است
آن همه صورتم بر در چنگول نشد
که درهای قفل
آویزان     بر پله‌های قاطی باشد

این‌جا نغمه‌های تابستانی است
صورتم در نغمه‌های تابستانی است
آیا صورتم در نغمه‌های تابستانی خواهد ماند؟

این‌جا از همه جا آویزان
و از همه جا می‌ماند آویزان تر

لابلای کهنسال را دیدم     پاک شد     چروک بود     و ماند
من که دره‌ها را با نگاه شفاف کردم
آیا با نگاه دره‌ها را شفاف تر کردم؟
من که پاک کردم لای کهنسال با نگاه از چروک
آیا لابلای کهنسال را از چروک با نگاه پاک تر نکردم؟

کهنسال را آویزان از نغمه‌های ملایم تابستانی کردم
گذراندمش بااحتیاط از ساتور و پاهایش را تابستانی کردم
دست‌هایش را هم تابستانی کردم

چه خنک و ملایم است
صورت از چنگول
ـــــــــــــــــ پند را گوش کردم.