• پیش‌خوان
• بایگانی
• ویژه‌نامه
• انتشارات
• 

  شماره شانزده » شعر
 یاشار و محمدرضا اسکندرنژاد » یک شعر » در سنگرهای ترسنده از ضربات ممتد قلبم

در سنگرهای ترسنده از ضربات ممتد قلبم
می‌پرم به معنای نشستن
وقتی پا از خزر بریزد و
بچه‌های شکل خون بپرند بیرون از آب
بشود تابستان و هزار گرما
بپیچد آب از بحران خزر در لوله‌های تنفسی‌ام
خون از رگم نزند این روزها شکل تو بیرون
من ترمز دستی بریده شود
عکس آخر شتاب‌زده          بی‌افتد در ای کاش
از نزدیکی گوش‌هات داد نزند ولی        پرده‌ات بی‌افتد
داد با هفتادهزار نفر بزند
گوش بدهد تو مستقیم
از راست جناحی که بسته‌ام
برود          کسی که رد نمی‌شود
جسد از روح مقتولش بپرد
مبادا این شهریوری       کاغذسوزان تو را قبول شود
قاتل چشم‌های شکل خونم        از رگم بگو بزند بیرون
دیشب عروسی کارخانه‌ی تولید که بود
به مصرف می‌رفت پس کوچه کو
به مولوی سطر دومم اگر برسم
کاغذ نمی‌کشدت که نمی‌کشمم است
در این اثرکشان بی‌جا مانده
تو از وسط بخوانم
شقه به طرز عمیقی در مقتول فرو رفته و
داروغه از رفتار چشم‌های تو نصفه بیرون می‌زند.