»
 آرش رادمنش » به تمثال اوراکل در دلفی

آرش رادمنش

به تمثال اوراکل در دلفی
لاورنس فرلینگتی
ترجمه: آرش رادمنش

اوراکل بزرگ، چرا به من خیره شده‌ای،
آیا من فکرت را خراب کردم، آیا من نا امیدت کردم
من، آمریکوس، آمریکایی،
مدت‌ها قبل از سیاهی درون مادرم نوشتم،
از سیاهی اروپای باستانی--
حالا چرا به من خیره شده‌ای
در گرگ و میش تمدن‌مان--
چرا به من خیره شده‌ای
طوری که انگار من خود آمریکا بوده‌ام
امپراطوری جدید
پهناورتر از همه‌ی اسلافش در تاریخ باستان
با بزرگراه‌های الکترونیکی‌اش
محصولات یکسان‌سازی‌شده و به هم پیوسته‌اش را حمل می‌کند
به سراسر جهان
و انگلیسی، لاتین این روزهای ما--

اوراکل بزرگ، آرمیده در گذر قرن‌ها،
عاقبت اکنون برخیز
و به ما بگو چگونه خود را از خودمان در امان بداریم
و چگونه حکمرانان‌مان را نجات دهیم
کسانی که مردم‌سالاری ما را به توانگرسالاری تبدیل کردند
در دوراهی بزرگ
بین دارا و ندار
همان که والت وایتمن در آن آواز آمریکا را شنید

اه سیبل قرن‌ها در سکوت،
تو از رویاهای پرنده،
از معبد نورانی‌ات سخن بگو
چون صور فلکی عظیم
با اسامی یونانی
که هنوز قاطعانه به ما خیره‌اند
چون فانوسی دریایی که بر فراز دریا
بلندگوی بزرگش را حرکت می‌دهد و
از آن بالا فریادگونه سخن گویان می‌تابد بر ما
نور دریایی یونان
نور الماسی یونان

سیبل دوراندیش، همیشه پنهان
عاقبت از مخفی‌گاهت بیرون بیا
و با ما به صدای شاعران سخن بگو
صدای چهارم شخص مفرد
صدای آینده‌ی رازآلود
صدای مردم درهم آمیخته
با خنده‌ای وحشی و شیرین--
و به ما رویاهایی جدید برای رویا دیدن عطا کن،

به ما اساطیری جدید برای زندگی کردن عطا کن

۷فروردین ۱۳۸۷

To the Oracle at Delphi by Lawrence Ferlinghetti

Great Oracle, why are you staring at me,
do I baffle you, do I make you despair?
I, Americus, the American,
wrought from the dark in my mother long ago,
from the dark of ancient Europa--
Why are you staring at me now
in the dusk of our civilization--
Why are you staring at me
as if I were America itself
the new Empire
vaster than any in ancient days
with its electronic highways
carrying its corporate monoculture
around the world
And English the Latin of our days--

Great Oracle, sleeping through the centuries,
Awaken now at last
And tell us how to save us from ourselves
and how to survive our own rulers
who would make a plutocracy of our democracy
in the Great Divide
between the rich and the poor
in whom Walt Whitman heard America singing

O long-silent Sybil,
you of the winged dreams,
Speak out from your temple of light
as the serious constellations
with Greek names
still stare down on us
as a lighthouse moves its megaphone
over the sea
Speak out and shine upon us
the sea-light of Greece
the diamond light of Greece

Far-seeing Sybil, forever hidden,
Come out of your cave at last
And speak to us in the poet's voice
the voice of the fourth person singular
the voice of the inscrutable future
the voice of the people mixed
with a wild soft laughter--
And give us new dreams to dream,
!Give us new myths to live by

 تاریخ انتشار: ۳۱ مرداد ۱۳۸۷

بازخورد

 نظر شما قبل از انتشار مرور می‌شود! 



تعداد نظرات: 1


DATE: ۰۱/۱۷/۲۰۱۰ ۰۷:۰۵:۲۵ ب.ظ.
DATE: ۰۲/۱۶/۲۰۰۹ ۰۲:۲۶:۵۵ ق.ظ.
شعری زیبا و ترجمه ای امانت دار خواندم .
موفق باشید

ارسال توسط: شراره