• پیش‌خوان
• بایگانی
• ویژه‌نامه
• انتشارات
• 

  «بازی زبانی» و «بسته‌گی زبانی» » شماره دوازده » ترجمه
 محمدحسن نجفی » ترجمهِ شبانه

هر حرفی درباره‌ی ترجمه، حرف زدن دو احمق در تاریکی است.
اگر هر کدام ادٌعا کنند که صدای یکدیگر را می‌شنوند، لاف است، آنهم از نوع گزاف‌اش. در شماره‌ی آینده، این حماقت را، این تاریکی را، و این یکدیگریت را، با فراخوان ترجمه‌ی این متن کوتاه از ای.ای.کمینز (e.e.cummings) به تماشا خواهیم نشست. و آنک:

l (a
le

af
fa

ll

s)
one
l

iness

و آنک‌تر (با فراخوان ترجمه‌ی این صدا از مولوی):

بیا تا پیش میرِ خود بمیریم.