خیلی زیبا و منحصر به فرد بود

لذت بردم دوست دارم نظرتونو روی وب لاگم ببینم

kheyli........

متاسفام برای کسانی که به این غزل معمولی آفرین می گن و باهاش راضی می شن.ارائه ی یک حس اروتیک پیش پا افتاده اون هم با یک زبان سرگردون بین زبان کهن و مدرن شعری چطور می تونه یه شعر ناب رو به شما بده؟
کم کم دارم برای ادبیات ایران اشک می شم.

مثل همیشه عالی
ازطرف عاشق علیرضا و شعراش.

باسلام.لطفامشخص نمائیدشعرهفتادکشیش یخی ازسروده های شماست یا ازسروده های زنده یاد علی نجفی-چاپ شده درضمیمه خراسان۵آذر۸۸(جیم)

cheshme hasoood kooooooor, kheili khoob sher migi...

سلام امیدوارم روز به روز شما را بیشتر در اوج ببینم

سلام
شبرای فهمیدن شعرش باید از عبارت های کلیشه ای شعر قدیمی بیرون بیای.
من نمی خوام کارش رو نقد کنم یا ازش دفاع کنم چون من کار کسی رو می تونم نقد کنم که سطحش از ن پایین تر باشه
تازه می گن اگه می خوای حقیقتی رو انکار کنی خوب بهش حمله نکن ، بد از دفاع کن!
ولی اگه دوست داشتی بیشتر با علیرضا بدیع آشنا بشی به وبلاگ من بیا و یکی از کتاب هاشو دانلود کن
ممنون
بای

برای من جداً جای غافلگیری است! می دانستم ایران ادبیات معاصر به معنای واقعی کلمه، بی رودربایستی، ندارد! اما خبر نداشتم که این همه آدم پیدا می شوند که در تحسین یک چنین چیزی ( نمی دانم چه باید بناممش. شعر بدون ع؟ ) گوی سبقت از هم بربایند. البته از ادبیات نوشتاری نظردهندگان، و استفاده از صرف های فعلی نظیر " حالیدم" !!! معلوم است سطح کسانی که این نوشته را پسنیده اند چیست! ولی صادقانه من فکر نمی کردم فاجعه این قدر عمیق باشد. این نوشته با پرزونیفیکاتسیون ( تشخیص ؟ ) مبتذلش، در حد کتاب درسی دبستان بود. نه ارائه در نشریه ئ وزین!!! عروض!!! که فکر می کنم به ادبیات بزرگسالان مربوط است.

اووووووووووووووووووووووووووف
پسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسر
چییییییییییییییییییییییییییی
بوووووووووووووووووووووووووود

وای علیرضا تو بی نظیری.مثل همیشه قشنگ بود.فوق العاده جدید و بدیع بود مثل خودت.علیرضا کاش منم ذوق . استعداد تو رو داشتم.تو باید همیشه خدا رو به خاطر این فکر خوشگلی که بهت داده شکر کنی.

غزل زیبای اول صفحه رو در نشریه ی حوزه ی هنری تبریز خونده بودم این غزل ناب وتروتازه می تونست خودش رو با مثنوی بیامیزه و چهره ی بایسته تری از خوذش بجا بذاره هرچند در اینکه یک غزل موفقه هیچ شکی نیست.

لذت بخش بود

سلام .غزل خوبی بود اما با توجه به شعر امروز و فضای باز امروز میشه گفت متوسط بود .مرسی

سلام.غزل خوبی بود.طبعا یکسری ضعف هم داشت.به من سر بزنید

سلام آقای بدیع.من قبلا خدمت رسیدم.اگه یادتون باشه؟تابستان ۲سال پیش.از لرستان.به ما سری بزنید.

باغ بادام اگر رفتی/
(و ان یکاد)ببر

شعرجالبی بود....

لذت بردم

و توی آینه تنها: تو من تو من تو منم

agha avazesh kon dige

مثل همیشه لذت بردم و به دنیای خودم به کما رفتم.
به مید تغزلی مجدد.
یا علی

هزار افرین برچنین شعر ناب
چنین شعر بی کم و بی عیب وتاب
خوشش باشداین شاعرراستگوی
که انچه سروده بدیعی گشود

زهرا بابانیا دوستدار همیشگی سروده های شما

هزار افرین بر چنین شعر ناب
چنین شعر بی کم و عیب و تاب
خوشش باشد این شاعر راستگوی
که انچه سروده بدیعی گشود

دوستدار سروده های شما زهرابابانیا

تبریک به مناسبت ملاقاتتون با مقام معظم رهبری

سلام آقای بدیع غزل نو و تازه ای بود با مضمونی جدید و شنیدنی مثل سایر کارهایی که قبلا از شما در وبلاگتان خواندم.
باعث افتخار است به غزلکده ی ما هم قدمی رنجه کنید
http://www.hejranekashani.blogfa.com
موفق باشید.ارادتمند.هجران

درود دوست عزیز ---- منتظر شاهکارات هستم و هستم ...

salam alireza jan
barat arezooye movafaghiat daram ....

سلام علی جان ... می بندم رو حالیدم . اما من بااینگونه سرایش ها موافق نیستم اما این دلیلی نیست که با هم نباشیم ... سلام یعنی خداحافظ

ارسال توسط: وحید نجفی . WWW . Email

shere zibai bod

سلام مضمون جالبی ست اما انقدر چنین فضاهایی در غزل امروز تکرار شده که به نظر می رسد حس غلیظی که دارد کمی کمرنگ شده . اما ... ((مرا که هدیه ناقابلی به یک بدنم)) - ((سلام چاره ان چار بوسه از دهنم)) - ((و هفت ثانیه بعد با تو می بدنم)) ... زیباست مخصوصن اخری که یک بازی زبانی زیبا و جاافتاده را در خود دارد ( می بدنم ) .البته با تعیین زمان در شعر موافق نیستم ( هفت ثانیه بعد ... ) که در جاهای مختلف ضعفی برای شعرمعاصر محسوب می شود .( ده سال می شد اری در زره ای بگنجم - یک عمر می شد اری در زره ای بگنجم / به نظرت کدام بهتر است ؟ )
نکته بعدی حضور جمعه ها و پنجشنبه ها است که نتوانستم لزوم حضورشان در این شعر را درک کنم.
و در اخر اینکه _ خانم شلوار !؟ / شلوار بیشتر مردانه است تا زنانه - و - برعکس پیراهن زنانه تر است تا مردانه / که شما اگر هم خواسته باشی اشنایی زدایی کنی به گمانم نتوانستی که موفق باشی.
البته پایان بندی شعر هم کامل است ( چقدر مثل منم )

کار محکم و خوبی بود جز این هیچ.

سلام علی جان ... می بندم رو حالیدم . اما من بااینگونه سرایش ها موافق نیستم اما این دلیلی نیست که با هم نباشیم ... سلام یعنی خداحافظ

سلام و درود
همه کارهاتون زیبا و شنیدنی است
شاعر بمانید.

نسخه ی قبلی این غزل قشنگتر بود...
ومن به هیات پیراهنی به یک بدنم..مرسی.

سلام آقای بدیع
غزلتون رو قبلا خونده بودم و لذت نیز ...
خوشحال میشم شب پرسه ای رو با من هم قدم بشید
منتظر حضور و نظرتون هستم
موفق و سلامت باشید

قلمت پر بار شاعر
بس لذت بردم
در پناه یگانه یار باشید
درودتان
امپراتوری

سلام علیرضای عزیز.میبدنم فوق العاده بود.هر چند معشوقه ی تو میتونست خانم شلوار نبا شه.علیرضا یه ÷یشنهاد دوستانه: دنبال اندیشه باش.خاکم.

در اندشتون قصد دخالت ندارم چون هر چی باشه محترمه ولی در بیت اول مصراع دوم احساسم اینه که کهنه تر بهتر از ÷یرتر میشینه. با س÷اس بدرود.

به جز تبریک دیگه چی بگم عالی بوداز تمام جهات

تا حالا از شعر امروز شعری به این زیبایی نشنیده بودم.درباره شاعرش بنویسید.

اهمیت به زبان احساس تصویر امروزی بودن کشفهای شخصی ادامه منطقی و شاعرانه خط داستان به عبارت دیگر بیواسطه شدن با کلمات برای آفرینش کشفی که شاعر کرده است همه و همه نقطه قوت این کار است.شبیه کردن چیزی به خودش دربیت دورایکبار در اخوان دیدم ودر شعر مابی سابقه است استفاده از اروتیک زبانی را تا همین قدرش رامی پسندم که بهرحال جذابیت ایجاد میکند واستفاده هنرمندانه ای شاعر کرده است.

شعر بسیار جالبی بود کمی لطافت کلامتان را بیشتر میکردید بهتر می بود مثلا چقدر بی سر و پایم میتوانستی بگویی همیشه اوفتاده از نفسم

شاهکار بود مثل تمام کارهای تان

شعر بسیار جالبی بود ، آقای علی رضا بدیع نشان دادند که افکارشان نیز بدیع است . برایشان آرزوی موفقیت و کنکاش بیشتر در مفاهیم می کنم

salam . . lazat bordam ...

تجربه ی خوب و دلچسبی بود.
اما به نظر می رسه "ن" پایانی کلمه ی ویترین در وزن نمیگنجه(بر خلاف قواعد عروضی که وحی منزل نیستند درست مثل نظر بنده)چون کلمه ی بعد با حرف "ب" شروع میشه و نون ماقبل ب در زبان حداقل سنگین ادا می شه.
مصرع آخر شعر هم به نظر نمی رسه در مقایسه با قوت بقیه ی بیت ها شایسته ی این شعر باشه.
برای شما ارزوی موفقیت می کنم.