یکی از پدیده های تاریخ شعر کلاسیک ایران بی شک پروین است
وی در سال 1285 هجری شمسی در خانواده ای دانش پرور و اهل قلم به دنیا آمد .
در دوران کودکی، زبان های فارسی و عربی را تحت تعلیم خصوصی در منزل و زبان انگلیسی را در مدرسه آمریکاییها فراگرفت.
قریحه سرشار و روح روان او باتبحر در ادبیات آمیزه ای را به وجود آورد که وی را در زمان حیات کوتاه خود به جایگاه بلندی رساند
که اگر گفته شود تا کنون زنی در حیطه غزل در این مرز و بوم تا این لجظه به جایگاه او نرسیده است چیزی به گزاف نگفته ایم.
دیوان پروین ، شامل 248 شعر می باشد که 65 شعر آن به صورت مناظره( گفتگوی عینی ) می باشد، که به شیوه ای هنرمندانه در حوزه ادبیات تعلیمی است که بسیاری از مسائل دوره خویش را با جسارت به چالش کشیده است .

مناظره میان گل و گیاه ،
نخ و سوزن ،
سیر و پیاز ،
مور و مار،
دیگ و تاوه ،
مست و هشیار .....که با طنزی لطیف همراه است ، گویای اشاراتی است واضح و روشن که وی در آن ها به ترسیم فساد و تزویر اجتماع زمان خود می پردازد. بنابراین شعر پروین از برجسته ترین نمونه های شعر تعلیمی به حساب می آید.

پروین اینطور مینماید که به شعر زنانه معتقد بوده است و اگر در میان اشعارش به جایگاه رفیع زن بانگاهی فمنیستی نگریسته باشد نباید متعجب شد ::

اگر افلاطن و سقراط بوده اند بزرگ
بزرگ بوده پرستار خردی ایشان.
به گاهواره مادر بسی خفت ،
سپس به مکتب حکمت حکیم شد لقمان.

پروین زنی صادق بود که شعر را رک بیان میکرد و زیاد در قید و بند رندانه گویی آن طور که در معناست نبود ؛ اعتقاد داشت باید از سر جان به جانبداری از حقیقت برخاست و سخن حق را به هر قیمتی گفت

وقت سخن مترس و بگو آنچه گفتنی است
شمشیر روز معرکه زشت است در نیام!

اشعاری انتقادی از وضعیت استعمار گونه دوران .... و تبعیض طبقاتی و مبارزه آشکار ادبیاتی با جامعه برده داری از خصوصیات بارز اوست :
ما را به چوب و رخت شبانی فریفته است
این گرگ سالهاست که با گله آشناست!

پروین در سال 1320 هجری شمسی دیده از جهان فروبست!

نظر شما پس از بررسی منتشر می‌شود.

نظر باید در مورد مطلب حاضر باشد
از كلمات ركیك و توهین‌آمیز استفاده نشود
نظر نباید جنبه تبلیغاتی داشته باشد

اگر نظر شما حذف گردید و یا منتشر نشد، حتما یكی از موارد بالا را رعایت نكرده‌اید