اینجا
درست
نقطه ی آغاز گریه است
شکلی شدن شبیه شبیه کسی که نیست
شکلی که در شمایل یک شکل می گریست

اجبار بوسه بر لبی از خنده های هجو
اینگونه بود شیخ به عمری دراز زیست

عمری که در سراسر آن هیچ بود و من
عمری که در سراسر آن زن سکوت ایست

سعدی سکوت ایست که این پاسبان منم
امروز روز غربت معشوق فارسی ست

سر را به قله هابده پا را به دره ها
فریاد می بزن که کسی نیست؟ ...نیست نیست

در من خطوط گیج موازی نشسته اند
پاسپورت، بوی سگ ، تب تند ترن، توریست

گیتارهای برقی اسپانیا بگوش
سرباز های نتکده سن لوییس بهوش

تو/ ر/می/ فا/تو/ ر/ تو/ ر/ می/ تو / تو/ ر/ می/ فا
بازار مسگرانه ی چک ، چک، چک چموش

« شات آپ» حرفهای دو پهلوی لعنتی
« فا ک یو» هر آنکسی که دراین بیت خود فروش

ای دست های رو شده ی دوستم نداشت
ای شاعرانه های لب بوسه کش خموش

اینجا
درست
نقطه ی
پایان
گریه
نیست

می گریم آنچنان که سرت را بیاورند
لبهای سرخ نی شکرت را بیاورند

می گریم آنچنان که کسی مال من نشد
امسال هم گذشت ولی سال من نشد

می گریم آنچنان که جهان در برابرم
معجون ابن ملجم و قطام و بسترم

می گریم از یکی که به دنیا نیامده
اسپرم کوچکی که به دنیا نیامده

اسپرم کوچکی که...
خودت رافرارکن

اسپرم کوچکی که خودش را ...
( فرار کرد )

رواني شعري از وحيد نجفي

   ۱۴ خرداد ۱۳۸۵ ۱۰:۰۰ بֽظֽ
نظرات ۶

---

---

---

---

---

---

نظر شما پس از بررسی منتشر می‌شود.

نظر باید در مورد مطلب حاضر باشد
از كلمات ركیك و توهین‌آمیز استفاده نشود
نظر نباید جنبه تبلیغاتی داشته باشد

اگر نظر شما حذف گردید و یا منتشر نشد، حتما یكی از موارد بالا را رعایت نكرده‌اید

این قوانین از تایخ 86/2/22 قابل اجراست.

نام:

Email:

URL:

اطلاعات مرا به خاطر داشته باش

نظر: