سلام حسن
چطوری رفیق بی معرفت؟ چه عجب بالاخره یه سرنخی ازت گیر آوردیم. خوبی حسن؟ یاد دوران دانشکده افتادم و خاطرات تلخ و شیرین اون روزا. هرجا هستی خوش باشی.

سلام
ببین شعر تو چه بلائی سرم آورد

پر کشیدند از اینجا یک دسته فاخته
خانه دل دگر رنگ رو باخته
احساس تنهایی خوش آمدی
به قفسی که دل با تو ساخته
شبه کبوتران پرکشیدند
به زیر خاک آسمان سرکشیدند
اینجا ماند فقط پرهایی شکسته
که با هم ابرهایی خیس وترکشیدند
حال شب جای هر ستاره فاخته
دل به بازگشت دوباره باخته
نیست روشن نور امیدی تا شوم
شکل نجیب اسبی سوی او تاخته
جوابم حتمی بده
بای

شعرتان مرا پرواز داد به چند سال قبل ،خاطره ای شیرین در تخت جمشید، جشنواره مهرگان؛شعرتان انقدر دلنشین بود که با یک بار شنیدن هنوز ابیاتی از آن را در خاطر داشتم.
موفق باشید.

وای خدای من اینجا چه خبره!
کاش زودتر امده بودم

بعد از سالها خوندن دوباره اين غزل حسن منو برد به خاطرات قشنگي که هيچوقت نمي خوام فراموششون کنم.
مدت زياديه ازش( اگه خودت ميخوني ازت) بي خبرم اميد وارم خوب و خوش باشه..

سلام حسن آقای صادقی پناه مدت ها است بی خبریم از شما اگه اینو دیدی سلام اگه هم ندیدی؟

سلام شعرزيبايي بود باكلماتي ساده ولي حس آميز.من شاعر نيستم ولي با هرشعري هم ارتباط برقرار نمي كنم ولي اين شعر حس خوبي رو بهم القا كرد.ممنون...

مثل بیشتر غزلهای آقای صادقی پناه لطیف و زیبا ست. خیلی وقت بود که یک غزل با چنین حال و هوایی نخونده بودم.