نمایشنامه ی مرگ (توجه این یک نمایشنامه نیست)

او دیگر نیست . شاید ما نیستیم و او هست

omidvaram hich vaght faramosh nashi,mese kheilia....
.
.
.
.

کاش یک شوخی بود........

وقتی که مرگ می دود وداد می کشد
انگار زوزه همنفس باد می کشد!
انگار جای پیر ترین زنده ی مریض
من را به میهمانی اجداد می کشد!
تقدیم به روح شاعرانه اش
از طرف الهام

و تو رفتی و هنوز.....

و هر چه نقطه گذاشت ماسه،
حرفش تمام نشد دریا...

از روزی که خبر رفتنشو شنیدم تا امروز از حالت عادی زندگی خارج شدم ولی می دونم حامد حال خوبی داره و جمعشون جمعه!هرچند برای خانواده عزیزش خیلی سخته.

kashki hamed alan zende budo javabe hamatuno midad.vali dg nemitune.....
omidvaram hich vaght faramoosh nashe,mese kheilia.....

az jae ke be ۲nya amade budam
raftam
be jae ke be ۲nya nayamade budam

با سکوتش،
جدی ترین
حرفش را زد و رفت ....

عكسش به طور عجيبي اكسپرسيو است ، مثل شعرهايش ،زندگي اش ومثل مرگش، دلهره ايي فرو ميريزد درونم،مثل تصور لحظه اي كه فرو افتاده،مثل انحناي عجيب چشمهايش كه دارد كادر خفه ي عكس را ميدرد، همه جا يك چهره بودوكم پيدا ميشوند اين چنين....

lebase sefid va labkhandi bar lab va...

خانم نا ييني ،خانم ناييني،خانم ناييني ....اين همه شوخي در ادبيات نميگنجد،اين همه بوي خاك ،اين همه جاي زخم وبوي خون ..عروض دارد خفه ميشود.. ،آب هنوز ميلرزد،كاش يك شوخي بود..
«...قرص ماه گشنگي ام را برمي انگيزد..ديگر دستهايم بند آمده،انگشتانم بريده بريده مينويسد..از چه بنويسم؟ از برفها كه در بلعيدن رد پاها زياده روي كرده اند..از برگهاي جوانمرگ كه جنازه شان روي شيشه مي چسبد..در اين صبح ولرم ،در اين غلاف تنهايي تن شمشير شده ام..»
شعرش يادم آمد وهمانقدر بريده بريده كه انگشتانش مي نوشت نوشتم.. «وقتي كه ميدوم،قانون جاذبه را زير پا گذاشته ام،وقتي كه ميگريم،چرخه ي آب را،
ووقتي كه نفس ميكشم ،قانون طبيعت را،يكي بيايد مرا دستگير كند..» كسي دستگيرش نتوانست،در طبيعت ،طبق قانون طبيعي جاذبه،..پريد..كسي دستگيرش نتوانست.............

... دارم خفه می شوم
روحش شاد...

ddamash garm ooo .....
woooooooooooooooooooow

سلام .
این جدیه یا یه ادبیات جدید عروضیه ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!!
حتمن خبر بده بهم

نمی دانم دقیقاً چرا گاهی باید زندگی کرد و لی می دانم چرا باید مرد. راستش نمی دانم چطور مرده این آدم اما فکر کنم بدانم برای چه ما همه می می ریم. جوان مرگی تاثیر سختی دارد تاثیر ریزش کوه در خواب سنگین دامنه. مثل پرتاب شدن در باد است هی از آن نوک قل می خوری پایین تکه تکه می شوی اما نمی رسی در آخر دیگر تو نمی رسی فط تکه تکه های تو می رسند. تکه های کوچک و بزرگ . حالم بد است .چه می شود کرد همین گهی هست که هست این دقایق نحسی.

_______

پنجول می کشی بر
خاک و .........

یادش گرامی.