عزیز...تو شعرت را {وجه تسمیه این صنعت رندان }نوشته ای...حالا چه دال ها و مدلول ها منطبق با واقعیت اند یا حقیقت . و اما منم هر لحظه خودم را می نویسم . نوشتن من نه قلم میخواهد و نه صحفه ی سپید. من در تالار حافظه ی خودم مینویسم تالاری که به حافظه ی دنیا نقب زده است.

سلام دوست عزیز ....از شعر تون لذت بردم ....

خدا گواه که من مانده ام چی چی بگگگگم

تازه اگر که بگم مونده ام به کی بگــــگـــّّّــّ ـــم

با این کلام بلند و زبان خوب و قشنگ
خدا گواه دلم شد برای شاعر تنگ
هزار حیف که دیوار آهنی دیدم
اثر ز پنجهء پای براهنی دیدم
حقیقتی ست که این مرد خوب اخ کرده
به شعر دورهء ما آفت ملخ کرده
جوان کتاب بخوان شعر را بکن تعطیل
برو به فکر خودت باش و در پی تحصیل
بگیر دستت دیوان سعدی و رومی
مدار گوش به سوپر مدرنی بومی
کلاغ ها که به تقلید کبک می کوشند
دوروز خنده درآر و سپس فراموشند
براهنی و سه چار نوچهء سواد ندار
ترا و مثل تو راغرقه کرده درپندار

به جان آدم و حوا که شعر همچین نیست

هزار چیز دگر هست و جان تو ، این نیست
برو به کار بچسب و بخوان و کم بنویس
برای شادی اقوام نامه هم بنویس

این روزها دنبال خیلیا می گردم و البته جایی پیداشون می کنم که انتظارشو ندارم .
کار خیلی زیبایی بود . تا شب میشه بحث فنی کرد .اما همین که اثر مونا زنده دل بود کافیه .
منتظرم...
موفق باشی

سلام مونای مهربونم
شعر قشنگت رو اومدم دوباره خوندم
یعنی قبلا تو وبت ....
مرسی که هستی
موفق تر ازقبل باشی
بااحترام

مذمون خوبی داره فقط گنگ

از اشعار شما بزرگوار لذت بردم

عجب تصادفی!!!
مونا زنده دل؟
بودن بعد نبودن هیجانی دارد

تکان دادی خانه مرا خانم
به هم زدی حال مرا چرا خانم؟
چقدر وسوسه در مشت، با تو راه آمد
همان مردی که شبی ز راه آمد
همان مردی که شبی شبیه تو بود
که تاشب دیگر مرده بود چون حلزون
که تشنه بود به خون تو و نفس می زد
که تشنه بودو لبت را، نه اینکه پس می زد
فقط قدری خام نام تو شده بود
همان که یک شب یک جایی خام تو شده بود...

دنیایی که توی اکثر شعرهای موناجان هست
بیشتر از اینکه به واقعیت نزدیکه باشه
به حقیقت نزدیکه
حقیقتی که فقط چشم های بینا!!!می تونه ببینه و درک کنه
اکثر کاراشو دوست دارم...
موفق باشی عزیزم...

ادامه می دهم اما برای چه کسی؟
کشتن کسی که تکان به تکان به اتاقش برگشتی؟!
خودکشی با بنزین و قتل با صنعت شعری!