اینگونه به نظر می رسد كه یك متن در هنگام شكل گیری از زنده بودن و حیات نویسنده و یا به عبارتی مولف خود بهره می جوید. متن آنگاه كه در حال پیش رفتن و شكل گیری است در هر لحظه تماس و یا اصطكاك كوتاهی را با لحظه ای از حیات مولف تجربه می كند. به عبارت دیگر هر نقطه از متن با یك نقطه از طول حیات مولف هم ارز است و روی بردار زمان به هم زمانی ناچار! بنابراین یك متن در هر نقطه از خود، زمان و فرصت كوتاهی را برای بهره بردن از مولف خود داراست و همیشه نیز در بردن به اكثر استفاده از این لحظه موفق عمل نمی نماید. متن در لحظه و در زمان شكل گیری و شاید بهتر باشد بگویم درست یك لحظه قبل از شكل گیری بخشی از “جهان متنی” مولف است. بخش یكدست و یكسان از كلیت او، و این چیزی است كه متن می بایست برای متن شدن به آن غلبه كند.
فدرس ساروی

پیرو كتاب به سوی (چند- شعر) در آمدی بر پدیدار شناسی راوی و زایش پساژانر برآنیم كه ضمن بسط بررسی و تدقیق مفاهیم بنیادین كه در آنجا پرداخته بودیم، تصور بنیادین دیگری را كه از آن به روان یاد شده بكاویم ،تا بلكه مفهوم تازه‌تری از این تصور پدیدار شود. و امید همه به تو است كه در نگارش و خوانش این متن شریك می باشی ، پس بر سر قصه خواهیم شد.
داریوش مهبودی

رضا براهنی در کتاب رویای بیدار به عبارتی اشاره می کند که بی تردید چرایی ماندگار شدن شاعران و نویسندگان بزرگ ایران است .او می گوید: « بزرگترین شاخصه آدمهایی مثل هدایت ، نیما، فروغ ،آل احمد ، شاملو این بود که (اینان) بلافاصله بعد ازآنکه از نظر ادبی دست چپ و راستشان را تشخیص دادند از درون فرهنگ یک ملت ،پاسخگوی نیاز فرهنگی همه ملتها شدند این چند تن عقده حقارت جهان سومی بودن را ندارند.»
علی احسانی

سبک واسوخت عموما با مضامین عاشقانه آمیخته میشد و کمتربه جریانهای رایج سیاسی و اجتماعی میپرداخت .بعد از اتمام دوره ی مشروطه به دلایل نامعلومی سبک واسوخت و شیوه ی شعری خاص آن مورد استقبال متاخرین قرار نگرفت و شاعران عموما به فضا های مثبت شاعرانه روی آوردند. تا اینکه امروز در ترانه های بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران و به طور خاص چند سال اخیر ترانه هایی موسوم به ترانه های واسوخت دیده میشود. که عموما بر گرفته از جریان های رایج شعر دوره ی مشروطه میباشند.
سید مهدی موسوی(نوشهر)

ترانه سرایان واقعی آیینه تحوّلات اجتماعی زمان خویش هستند آنها آیینه گردان تاریخ معاصر هستند هر چیزی که در جامعه می بینند در شعر بازتاب می دهند ،در خارج هم همین طور است شعر ها از تحولات اجتماعی نشات می گیرد.

عشق مقوله ای جدی در زندگی بشری ست .در نتیجه هنر و به ویژه ادبیات به عنوان آینه تمام نمای جامعه انسانی ، همواره بسیار و بسیار به عشق پرداخته اند . فارغ از جنجالهای روشنفکرنمایانه ، حتی در بدبینانه ترین حالت ممکن ، بیش از دو سوم شاهکارهای ادبی - هنری جهان در ژانر عاشقانه قرار می گیرند یا لااقل محوری عاشقانه دارند . لذا بررسی ادبیات هر دوره می تواند نوع نگاه و تلقی عاشقانه مردمان آن زمانه و به خصوص هنرمندان آن را بر ما آشکار سازد .
سیامک بهرام پرور

( نوشتاری نه چندان مفید که قرار بود درباره ی آسیب شناسی ِ واسوخت نویسی در ترانه ی معاصر باشد )
یارب تو یکی یار ِ جفاکارش ده !
یک دلبر ِ بدخوی جگر خوارش ده !
تا بشناسد که عاشقان در چه غمند
عشقش ده و شوقش ده و بسیارش ده ! ( مولانا جلال الدین محمد بلخی )
سعید کریمی

ضدعاشقانه‌ها در برابر تکرار عاشقانه‌ها انگار علم شدند، به بهانه‌ی تغییر ذائقه و ایجاد تفاوت ... خبر داریم از ریشه‌های این‌گونه سرودن در تاریخ ادبیات‌مان (که منتقدی شایسته نیز به شکل تخصصی به آن می‌پردازد) اما فراگیری و حتا اشباء بازار ترانه امروز از این نوع بخصوص، چیزی در حدود مُد شدن ریتم شش و هشت در یکی دو دهه پیش و همه‌گیری از حد و حصر گذشته‌ی این ریتم در بازار آن‌سو و حتا این سوی آب است. مشکل کمبود محتوا در ترانه به هرحال به نوعی باید حل می‌شد و این راه حل دم‌دستی یکی دو ترانه‌سرای اسم‌دار (اما رسم‌ندار!) دوره و زمانه‌ی ما بود.
آرش افشار

گروه Muse از معدود گروه هایی است كه در سال های اخیر روندی منحصر به فرد و بدور از تقلید گروه های پیشرو سبك آلترناتیو در پیش گرفته .
به جرات می توان آهنگ The time is running out این گروه را با Smell like teen spirit مقایسه كرد ! گروه در زمینه آهنگ سازی كاملاً نوآور است و بسیاری از ترانه هایشان جای بحث مفصل دارد .
علی باغبان

اصلا اینجا هم نمی خواهیم بحث هنر برای مردم یا برای هنر یا برای تعالی یا هنر پیشرو یا هنر وابسته و از این چیزهارا باز کنیم و تکلیفشان را هم قرار نیست ما مشخص کنیم . ما در مورد ترانه هایی حرف می زنیم که تویش فحش هم داده می شود وقتی توی زندگی مان هم کم فحش نمی دهیم و اینها هم می تواند هیچ ربطی به هنر نداشته باشد و خیلی جاها هم اصلا 100 درصد با هنر و ادبیات و تعاریف آنها متناقض است و اینکه این خوب است یا بد هم فعلا مهم نیست . مهم اینست که ما اینطوری زندگی می کنیم . اینطوری حرف می زنیم و اینطوری ترانه گوش می دهیم .
میثم یوسفی

قضیه از کجا شروع شد؟ از وحشی بافقی . همه اش زیر سر او بود . اصلا اولین نفر او بود که عاشقانه هایش را شبیه ِ« در» می دید ! دری که وقتی از آن «پای کشید» ، کشید ! و اولین نفر او بود که متفرعنانه و ازسر اقتدار سرود : « دل نیست کبوتر که چو برخاست نشیند / از گوشه ی بامی که پریدیم پریدیم » و از آنجا بود که سروکله ی «واسوخت» ها پیدا شد . حالا می توانیم سراغشان را از ترانه های کلاسیک بگیریم . « من دیگه بچه نمی شم آه / دیگه بازیچه نمی شم » که تو صدای نادر گلچین ، آواز خوان سنتی و تصنیف خوان قدیمی افتاد . دیگر پای «واسوخت» به ادبیات کوچه و بازار هم رسیده بود .
لیلی نیکونظر

خیال نکن نباشی ، بدون تو میمیرم
گفته بودم عاشقم ، خب حرفمو پس میگیرم
خیال نکن نمونی ، کارم دیگه تمومه
لیلی فقط تو قصه است ، جنون دیگه کدومه ؟
شاهكار بینش پژوه

میخوای بری برو معطل نکن
سوئیچ میخوای یا که با تاکسی میری
باید مراقب لباسم باشم
تا سر راهت یقمو نگیری
افشین مقدم

سومین بـاره میگـی دوسِـت دارم
سومین بـاره که قلـبـم مـی گـیـره
این دیگه چه وضعشـه ؟ آخه کجـا
تو یه فیلم یکی سه دفعـه می میـره ؟!
مهیار کاظم زاده

من یه روانیم ، موجی -ِ خط شکن
اینقد توی مخم ، مرتیکه سوت نزن
اجرا رو موج f ، امشب چه مشکله
آلان حالم بده ، برنامه cancel -ِ
رضا صدیق

فكر نكن اگه نباشـی واسـه من دنـیـا تمـومه
دیگه دستاتُ نمی خوام با تو عاشقی حرومه
تازه بـعـدِ رفــتـن تـو خـنـده رو تـجـربـه كردم
گرچه این زخما عمیقن گرچه پر گریه و دردم
المیرا آقازاده

برای چی گریه کنم برای اونکه رفته ؟
یه خورده ناراحت میشم اونم فقط یه هفته
خیال میکرد اگه بره من خودمو میبازم
بعد دو روز با گل میاد بالا سر جنازه ام
امیر پیر نهان